Getuigenis: Zorgkundige Linzy

Al op jonge leeftijd stond Linzy in de zorg. Door haar gezin nam ze tijdelijk afstand, maar de liefde voor het vak bleef altijd aanwezig. “Mijn kinderen zeiden op een bepaald moment: mama, waarom ga je niet terug doen wat je zo graag doet?” vertelt ze. “Daar heb ik eigenlijk geen seconde over getwijfeld.”  

Linzy sprong opnieuw in het zorgverhaal, ging terug naar school en deed stage in de ouderenzorg. Uiteindelijk kwam ze terecht op de dienst geriatrie in AZ Herentals. “Vanaf het moment dat ik hier stage deed, voelde ik: dit is het. Hier word ik geprikkeld, hier zitten uitdagingen langs alle kanten. Dit is waar ik moest zijn.”  

Hoewel ze ook gecontacteerd werd door andere zorginstellingen, was haar keuze snel gemaakt. “Het team voelde meteen juist. Alles klikte. Mijn hart lag hier, in Herentals.”  

Wie Linzy aan het werk ziet, merkt het meteen: ze is zichzelf. “Ik lach graag, ik maak graag plezier. En elke dag probeer ik een lach op het gezicht van onze patiënten te toveren.”  Voor haar zijn geduld, warmte en humor onmisbaar in haar job. “Onze patiënten hebben vaak veel meegemaakt. Humor brengt vaak verlichting, zelfs wanneer ze zich niet goed voelen.”  

Linzy hoeft niet lang na te denken over haar werkgelukje. “Gewoon naast een patiënt op bed gaan zitten tijdens de zorg. Iemand die je hand vastneemt en zegt: jullie zijn zonnestralen, dank je wel om mij elke dag te laten lachen. Dat moment vergeet ik nooit.”  

Het zijn die oprechte woorden, dat menselijke contact, dat haar elke dag opnieuw motiveert. “Mijn hart zit hier gewoon. Ik voelde zelfs dat ik het miste wanneer ik er niet was. Daarom heb ik zelf gevraagd om voltijds te werken.” Ook thuis merken ze het verschil. “Ze zeggen het zelf: als ik hier niet werk, ben ik niet helemaal mezelf. Dat zegt eigenlijk alles.”  

Voor mensen die twijfelen om op geriatrie te werken, heeft Linzy een duidelijke boodschap. “Je komt terecht in een warm team. Je mag vragen stellen, je wordt opgevangen. En onze patiënten… die zijn vaak zo dankbaar en lief.”  

“Je moet het eigenlijk gewoon eens komen meemaken,” besluit ze. “Loop eens mee. Dan voel je het vanzelf. We werken hard, maar we maken ook veel plezier.”